تبلیغات اینترنتیclose
با خویشتنم اما از خویش گریزانم ( اعظم خجسته )
پیچک ( اعظم خجسته ) خواجه اف
شعر و اداب پارسی



نوشته شده در تاريخ سه شنبه 21 بهمن 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

 

گُم شده


 با خویشتنم  اما  از  خویش گریزانم
من  گم شده ام  در  خود پیدایم و پنهانم

راهی که  سپردم  من  چاهی   به کران  بودش،
افتاده   به  چاهم  من  گُم گشته   کنعانم.

در  ملک  کیان  جستم  خودرا  نشدم  پیدا
در  جمع  ز  خود غافل  چون  باد  پریشانم.

این جا  همه  اهل  قال،از  حال  همه   دورند
افتاده  به  یک  کنجی   دلسرد و  پشیمانم.

سرکوب  شد  عشق  دل  با  پنجه ی  دِل کوران،
من  گوشه ی  متروکم، یک  خیطه ی  ویرانم.

رستم  تو  کجا   خابی،  آن  فر   کیانی  کو؟
در ملک   سمنگان   بین  من  برده ی  تورانم.

 

 

اعظم خجسته

 

 

 


Гумшуда
**
Бо хештанам, аммо аз хеш гурезонам
Ман гум шудаам дар худ, пайдояму пихонам

Рохе, ки сипардам ман, чохе ба карон будаш
Афтода ба чохам ман, гумгаштаи Канъонам

Дар мулки Каён чустам худро, нашудам пайдо
Дар чамъи зи худ гофил, чун бод парешонам

Ин чо хама ахли кол, аз хол хама дуранд
Афтода ба як кунче дилсарду пушаймонам

Саркуб шуд ишки дил бо панчаи дилкурон
Ман гушаи матрукам, як хитаи вайронам

Рустам, ту кучо хобй, он фарри каёнй ку
Дар мулки Самангон бин, ман бардаи Туронам

 

 

Аъзам Хучаста

http://doriush.persianblog.ir/1388/7/

 

برچسب ها : ,