تبلیغات اینترنتیclose
من گذشتم ز رَه خاطره ها ( اعظم خجسته )
پیچک ( اعظم خجسته ) خواجه اف
شعر و اداب پارسی



نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 22 بهمن 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

 

خاطره ها
 
من گذشتم ز رَه خاطره ها
از کوه و جنگل و دریا و کویر
و رسیدم به همان وادی خاموش که مادر خفتست
و کمی دور تر از آن پدر رنجورم
 
هردو تا دیشب و روز
با گذر از بر این آرامگاه
که درآن
        در حرم حسرت و آه
یک گروه اهل همین دِهه به خواب ابدند
سَرِ پا بنشسته
یوره ی حمد و دعا می خواندند
و حالا
 هردو در جمع خموشان خوابند
 
............
 
کوچه ی خاطره هایم خاکیست
 و در آن حسرت فردا خالیست
و در این کوچه ی  یپرشیب و فراز
هر شبی گریه مادر به هوا می کشدم
و پدر با تن رنجور و نحیف
که مرا در سر بالین ندید و جان داد
چشم بر راه من است
حلقه بند گره آه من است
 با نگاهی که ز هر زرّه ی خاک
می رسد تا افلاک
 به نوازش به تولّی
  می کُشدم،می کُشدم.
 
کوچه ی خاطره هایم همه افسوس
کوچه ی خاطره هایم همه دیروز
کوچه ی خاطره هایم پُرِ تنها
......و ندارد فردا.
 

 

اعظم خجسته
 

 

 


Хотирахо
Ман гузаштам зи раҳи хотираҳо
Аз куҳу чангалу дарёву кавир
Ва расидам ба ҳамон водии хомуш ки модар хуфтаст
Ва каме дуртар аз он падари ранчурам
 
Харду то дишабу руз
Бо гузар аз бари ин оромгоҳ
Ки дар он дар ҳарами ҳасрату оҳ
Як гуруҳ аҳли ҳамин деҳа ба хоби абаданд
Сари по биншаста
Сураи ҳамду дуо мехонданд
Ва ҳоло
 Ҳарду дар чамъи хамушон хобанд
 
.......................
 
Кучаи хотираҳоям хокист
Ва дар он ҳасрати фардо холист
Ва дар ин кучаи пуршебу фароз
Хар шабе гиряи Модар ба ҳаво мекашадам
Ва Падар бо тани ранчуру наҳиф
Ки маро дар сари болин надиду чон дод
Чашм бар роҳи ман аст
Ҳалқабанди гираҳи оҳи ман аст
Бо нигоҳе, ки ҳар зарраи хок
Мерасад то афлок
Ба навозиш, ба тавалло
  мекушадам, мекушадам
 
Кучаи хотираҳоям ҳама афсус
Кучаи хотираҳоям ҳама дируз
Кучаи хотираҳоям пури танҳо
Ва надорад фардо..

 


Аъзам Хучаста

http://doriush.persianblog.ir/1390/8/

 


 

برچسب ها : ,