تبلیغات اینترنتیclose
اشعار به زبان تاجیکی-1
پیچک ( اعظم خجسته ) خواجه اف
شعر و اداب پارسی



نوشته شده در تاريخ پنجشنبه 16 بهمن 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

 


من  سرخوشم از  باده  جام  احمد
راهی  نروم  به جزء  مرام  احمد.
یا  رب  به  تو  گفته ام  همی گویم  باز:
جان و  دل  من  فدای  نام احمد.
 
یا رب  به  محمدم  قرین   می گردان،
پرنور  محمد  این  زمین   می گردان.
این  عالم  و  هر  بود  و  نبود  اورا
با  پرتو    نور   دین عجین  می گردان.

 


اعظم خجسته
http://doriush.persianblog.ir/1385/10/
این شعر با حروف سيريليک به زبان تاجيکستان
در ادامه مطلب

 

برچسب ها : ,


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 15 بهمن 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

 
انتظار

**

در  چشمان  من  باز  است
نمی آیی  چرا  ای  خاب
 امشب  خانه ات  خالی

سراغت را ز ماه  آسمان  گیرم؟
و یا  از  کهکشان  گیرم؟
...به  هر      سو   می زنم    خودرا
به  هر  کو  می زنم  خودرا
ز باد  حمله  خیل  خیالاتم  امانی  نیست
و  از  خورشید  اخترسوز
 - تنها  منجیی  من در  چنین  حالی

نشانی  نیست.
بیا   ای  خاب
 مرا  دریاب

بیا  ای  خاب و من را  بی خود  از  من  کن
و  یک  دم  در  میان  زندگی و مرگ
مرا  نابود  اندر   قالب  تن  کن.

 

اعظم خجسته
http://doriush.persianblog.ir/1385/10/


این شعر با حروف سيريليک به زبان تاجيکستان
در ادامه مطلب

 

برچسب ها : ,


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 15 بهمن 1393 توسط سید مجتبی محمدی |


  یاهو

این جا من وتنهای شب ها همه شب یا  هو
از هجر رخ آن دوست افسوس به لب یا  هو.

این ملک خرا بستان یک پاره این کیهان
واین چرخ چو من حیران افتاده عجب یا  هو

هر بحر  بری دارد هرسرو  سری  دارد
هر دار  دری دارد حلاج سبب یا  هو

من در  ره او   فردم صد زخم رسد  هر  دم
او  داروی   هر   دردم   بیمی کوزتب یا  هو

من با غم او شادم ازهرغمی آزادم
او  عشقم و   ارشادم کو   یاد طرب یا  هو

اوشی و جهان سایه من را بوده همسایه
گم گشته در  این سایه هر نام  و  نسب یا   هو

من رهرو  و   او   راشد من فانی و  او جاود
گر  رندم   و   گر   زاهد یک لعبت رب یا  هو!

 

 

اعظم خجسته
http://doriush.persianblog.ir/1385/9/


این شعر با حروف سيريليک به زبان تاجيکستان
در ادامه مطلب

 

برچسب ها : ,


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 15 بهمن 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

 


 
با  خویشتنم  اما  از  خویش گریزانم
من  گمشده ام  در  خود پیدایم و پنهانم

راهی که  سپردم  من  چاهی   به کران  بودش،
افتاده   به  چاهم  من  گمگشته   کنعانم.

در  ملک  کیان  جستم  خودرا  نشدم  پیدا
در  جمع  ز  خود غافل  چون  باد  پریشانم.

این جا  همه  اهل  قال،از  حال  همه   دورند
افتاده  به  یک  کنجی   دلسرد و  پشیمانم.

سرکوب  شد  عشق  دل  با  پنجه  دلکوران،
من  گوشه  متروکم، یک  خیطه  ویرانم.

رستم  تو  کجا   خابی،  آن  فر   کیانی  کو؟
در ملک   سمنگان   بین  من  برده  تورانم.

 


اعظم خجسته
http://doriush.persianblog.ir/1385/8/


این شعر با حروف سيريليک به زبان تاجيکستان
در ادامه مطلب

 

برچسب ها : ,


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 15 بهمن 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

 

محبوس

**
من به  فکر  رهایی  از  زندان
در درامدگاه   یک  خانه  هوای  ورود را  دارم
ولی  در  بسته  به  رویم  چهره  بکشادست
و من محبوسم  در  زندان  جهان
خیره ام   بر  پنجره ها  دم  در  حیرانم.
لیک  یکی  داخل  ایت  خانه  مرا  می  بیند
 
و  هم  می  داند
که  منم  خوانده ای  او
....
راه  بده  من را  به  آزاذی!
همه  جا  سایه  انگشت  به  لب
روز  روشن  می گریزد  از  خورشید
و در  این   سراب  غبار  خاکستری
که  تو اش *دوست داشتن*  خوانده ای
من را  که  همیشه می خواندی
چه  راحت  از  کنار  خویش  راده ای.
حالا   بگو
من از این  زندان که قفلی بزرگ از نفس یا نفس بر درش  است
چه گونه رها  شوم؟!
از پنجره  که  پرده اش  بازیی  دست  باد  است
و  سکوت در  حرم  خالیی  او  در  فریاد  است
هیکل  ترا می بینم که  ماه در دیوار  حک  کرده است
...
کوچه ها  پر  گشته اند  از  خلوت  باد
و تنین  پژواک : داد و  بیداد
 راه  رستن از  زندان  کو؟
 من  چه  گونه  اسیر  آزادی  شوم؟

 

 

اعظم خجسته
http://doriush.persianblog.ir/1385/7/


این شعر با حروف سيريليک به زبان تاجيکستان
در ادامه مطلب

 

برچسب ها : ,


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 15 بهمن 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 انتها
 
من از   این   هرزه گی ها   خسته  شدم
دگران  خسته تر  از  من  شده اند.
زندگی  نیز   چنان   خسته   شده
که   دیگر   زندگی نه
 وقتفروش  است
خالی ز-انگیزه و از جوش و  خروش  است
همه   جا  کذب  و  همه   دوستنما  دشمن   هم
همه  خودخواه  و   ولی   حرف   ز  انصاف و   سخا  می  گویند.
و   به  این  آب  تعارف  چه  مفت
آب   روی   خودی  را  می   شویند.
حسرتا
ک-اندر  این  عالمک   بوقلمون
گریه  و   خنده   دروغ
مرده  و  زنده   دروغ
لطف  و  احسان   دروغ
عشق  و   آرمان  دروغ
توبه   توبه
خود   انسان   دروغ
و   اگر  خواهی   بسازی  با  کذب
تو   بیا   وقت   بکش
تو   بیا  وقت  فروش
زندگی  کن
بردگی  کن

 


اعظم خجسته

http://doriush.persianblog.ir/1385/6/

این شعر با حروف سيريليک به زبان تاجيکستان
در ادامه مطلب

 

 

برچسب ها : ,


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 15 بهمن 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

 

لطف شهنشاهی
  برای  م.
 
**
ای خانم ديماهی  مارا  تو بهار استی
ای لطف  شهنشاهی شهدی و خمار  استی

تو ترکی و ما تاجيک، تو خوشگل و ما عاشق
ترکانه کشی  مارا   به - به  چه  نگار  استی.

ما در ره تو فرديم نه ز روی  هوسبازی
دانم که نمی دانی،دانی که نه يار  استی.

ما صيد توييم  بنگر  زولانه  به پا داريم
در دام  توييم از چه  در قصد شکار استی.

گاهی گذری از ما ناديده و بی پروا
پيوسته شتابانی،تو تندسوار استی.

هر  صحبت  تو  مارا  بر  خويش  نماياند
آيينه  ما  هستی،بی گردو غبار استی.

تهران و دوشنبه را پيوند  دهيم با هم
تو  حلقه  وصل ما  نه  حلقه  دار  استی.
 


 اعظم خجسته

 http://doriush.persianblog.ir/1385/4/

این شعر با حروف سيريليک به زبان تاجيکستان
در ادامه مطلب

 

برچسب ها : ,


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 15 بهمن 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

 

چراغ مولوی
...که تخت کيان را کند آرزو...
 **
من  چراغ مولوی را شمع  ره کردم
تا تلاشی کرده باشم در مسير روشنی دادن  به  ظلمت،
ظلمت  غفلت، جهالت،
دور رفتن  از  خودو گم  نمودن خويشتن را.
ظلمتی  زايده  وهم  حبابی،
ظلمتی  يا  منجلابی.
 
آنچنان  تنها  شدم  در  ظلمتستان
گم نمودم  من خودم را  همچو  انسان
در خم  کوهپاره های تاجيکستان،
در دل  ويرانه های ملک افغان
در  مسير مرز  ايران.
 
از چه  باشد؟
ظلمتی اندر وجود  من  کمين بگرفته است
تا مرا  در  کام  خود  چون  نور  بلعد،
تا مرا در من  کفنپيچ  عدم  سازد
تا عدم را  سايه بانی در خراسان  برزند
لعل را  از  حلقوم  سنگ  بدخشان  برکند
از کيان و  رادمردان  سمنگان  پاک  سازد  هستيی  من را  ابد.
 
....ظلمتی  از  ماورای آب ها
تيره گون،آلوده  با  مرداب ها،
چادر  دريوزگی  بر  خاوران  آورده است،
چون  شغال  پير  گشنه
آرزوی  خواجگی  بر  خطه نام آوران آورده  است.
اين  شغال پير
طبل جنگ بر ملک  رستم می زند
دست  خون آلود خود بر  گنجه  جم  می زند.
...حبذا!
پرده  ظلمت  همی بايد  دريد
با  شعايی  از  چراغ  جاودان  مولوی
تا  بماند جاودان  اين  آرمان  مولوی:
هر کسی ک-او  دور  ماند  از  اصل  خويش،
باز  جويد  روزگار  وصل  خويش.
 
اين  چراغ  مولوی  اکنون  غنی سازی  شده،
آفتابی  در  مسير  عشق و نوسازی  شده.
پس:
آفتابا، بار  ديگر  خانه را  پرنور  کن،
دوستان را شاد گردان دشمنان را کور کن.


 اعظم خجسته
http://doriush.persianblog.ir/1385/2/
اين شعر با حروف سيريليک به زبان تاجيکستان
در ادامه مطلب

 

برچسب ها : ,


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 15 بهمن 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

دوست
 برای جوره يوسفی
 **
 در خم  روز
وقتی که  غروب  تولد می شد
من  صدای  ترا  می شنيدم
از  *صدای خراسان*
 
جسم  خسنه ام
در گره يادها اسير  بود
و قلبم خون ريز يک تير بود
من لذت می بردم از اين  اسارت
ازاين  جراحت .
 
دوست ای دوست
که زندگی را با هم تجربه کرده ايم
با  همه  شادی و غم
با همه سصود و سقوط
با همه  بيش و کم،
در جه حالی که  صدايت  گريه را در گلويم شکست
و آه را  در قفس سينه ام  بست؟
 
دوست،ای دوست،
که دلبسته ای ايرانی
و من  هم  عاشق اين مرزو  بوم
مرزی که  در  او  پيدايم و با می شويم گم.
و اين  عشق که  با  عشق  الهی گره  خورده است
در  وجود ما  مارا  می نماياند
تا ما  خود  باشيم
و خوديی خودرا صاحب
با پهنه  تاجيکستان.
 
دوست،ای دوست،
جه  غمی  در  دل ما  خيمه  زده
که  غمی  غمناک  است؟
و زمين  چون  دل  تنگ موری
نتواند  بکشد  بارش را
غم  ما  طفل  زمين  است و غم  افلاک  است.
 
دوست،ای دوست،
وطن  ما و  تو  در  سايه  دوست-حضرت حق
در  پناه  است و امان  است.
ولی  من  غمگينم
تو  بگو  اين  غم  چيست،
يا  غم  کيست؟
 
.......
من  در  اين  تنگ  غروب
که  هماينک  تیغ  شب  می کشدش
خنده  روز  سپيدی  ديدم.

 

 

اعظم خجسته
http://doriush.persianblog.ir/1384/11/

اين شعر با حروف سيريليک به زبان تاجيکستان
در ادامه مطلب

برچسب ها : ,


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 15 بهمن 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

 

شاعری......
 **
 
شاعری   شعر   نوشت
بلکه  آيينه سرشت
که  در  آن آيينه
صورت و سيرت او  پيدا  شد
شعرک و شاعری اش   رسوا  شد...

 

اعظم خجسته 
 http://doriush.persianblog.ir/1384/9/

اين شعر با حروف سيريليک به زبان تاجيکستان
در ادامه مطلب

برچسب ها : ,


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 15 بهمن 1393 توسط سید مجتبی محمدی |


ای بنديی بند  غمان  آوای آزادی چه  شد؟
ويرانه مسکن گشته ای رويای  آبادی  چه شد؟

از خويشتن ببريده ای صوتی  ديگر  بگزيده ای
ماتمنوا  می بينمت  آن شور و آن  شادی چه شد؟

فر کيآن پر پر شده فرهنگ ها ابتر شده،
آن  شعله  ها   اخگر شده آيين  اجدادی  چه  شد؟

تو  از من  خود دورتر،با خويشتن ناجورتر،
صدپاره و رنخورتر،انگيزه رادی  چه شد؟

جمشيد را جامی دگر،کاوس را نامی دگر،
اين صبح را شامی دگر،آن اصل بنلادی چه شد؟

 

 

اعظم خجسته

http://doriush.persianblog.ir/1384/2/

اين شعر با حروف سيريليک به زبان تاجيکستان
در ادامه مطلب

برچسب ها : ,


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 15 بهمن 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 

بهار


بوی بهار آمد و عاشق شدم،
صوت هزار آمد و َاشق شدم.
لاله بشکفته به پيش نظر
عارض  يار آمد و عاشق شدم.
از مژه بام پر از برف حوت
اشک قتار آمد و عاشق شدم.
باز ز بزم خوش دلدادگان
نغمه تار آمد و عاشق شدم.
در لب رود و لب جو موسم
بوس و کنار آمد و عاشق شدم.

 

 اعظم خجسته

http://doriush.persianblog.ir/1384/1/

اين شعر با حروف سيريليک به زبان تاجيکستان
در ادامه مطلب

برچسب ها : ,


صفحه قبل 1 صفحه بعد